31 Ocak 2010 Pazar
Clouding up my mind
Bugün güzel güzel ıslandım,yorgunluğumdan arındım.Herkezin yaptığı gibi damlalardan kaçmayıp yüzüme çarpmasına beni sırılsıklam sarmasına izin verdim.Uzun bir süredir böyle sarmalanmamıştım sanırım.
Kafamda düşüncelerden kukuletalı bir şapka.Balon değil.Öyle kıvrım kıvrım değil benim düşüncelerim.Geniş bir spektruma sahip olarak başlayıp keskin bir sonla bitiyor.Tıpkı yazdığım ve her seferinde defterin sonundaki gerçek,aslolan söylenen bir sivriliğe sahip bilinç akımlarım gibi.
Neler düşündüğümü bende tam kestiremiyorum.Şimdi napsam bir sonraki adım ne olsa? Oho sende çok düşünüyosun bırak bunları diyor olabilirsiniz ama ben böyle rahatlıyorum.Düşünerek.Evet kafamda çok kurguluyorum her seferinde kendi uydurduğum senaryolardan bile korkuyorum,üzülüyorum,hatta bazen abartıp ağlıyorum.Melodramı severim demiştim.Sonunu bildiğim kitaplarda,filmlerde tekrar tekrar diken diken olmak bile beni mutlu ediyor.En azından duygularımın yaşadığını ve hafızamın henüz ölmediğini hissediyorum.En sevdiğim şeylerdir,en kötüsünü düşünmek.Başarısız olmak,hastalanmak,sevdiğim birinin ölmesi,kedimin kaybolması,sevdiğim adamı başka kızla görmek.
Yollayamadığım mesajlara,söyleyemediğim sözlere,gidemediğim yerlere üzülmek daha fenası sanırım.Bilinç akımının mantığını bana ince ince işleyen saygı duyduğum bir abimin de dediği gibi artık sadece ben varım o çölde bir tek ben olcam,ben eğlenicem,kafamı boşaltıcam.4 duvar arasına sıkışmış ruhumu çıkarıcam,salıcam uçsuz bucaksız çöllere.
Tıpkı dün sahneye çıkıpda bir kaç insanın önünde hiç benden olmayan bir karakteri canlandırmak gibi bu.Başka birşey olmak,kabuğumdan çıkıp biraz daha umutla bakmak.
Hani çok önceden demiştim ya böyle bir kutu olsa içine girsem saklansam kimse yaşadığımı bilmese en azından bu acı bitene kadar orda kalsam diyordum.Sanırım bu acıyı hala canında hissedebilmek daha büyük bir şans.Günleri yakıp küllerinin uçup gitmesini bekledim yana yana.Ulaşamıcağını bile bile mumlar yaktım,mesajlar yazdım.
Domatesin yeşilden kırmızıya dönmesi gibi kızardım yaptıklarımdan ötürü.Olgunlaştım.Saçmaladım.
Saçmalamaya devam edicem canım yancak ama ben hep mutlu olcam.Bildiğim sonları yaşayıp her sonda tüylerim diken diken olcak ve ben bunu asla engel olmıcam.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)


Hiç yorum yok:
Yorum Gönder