Kaybolsam ardından.Gün dursa.Sen doğsan.Tıpkı Cronos'un aşk yapma yeteneğinin elinde alınıp denize savrulmasınadan sonra kanayan kalbindeki damlalardan en değerli inci gibi doğan Afrodit gibi.Ama bazı hikayelerin sonu mutsuz bitermiş.Bu benim hikayem.Tanrının yazdığı romanın baş kahramanı olabilirim ama,hayal gücümün senaristi benim.Tıpkı kafamın içinde yetiştirdiğim,büyütüğüm Dryad'ların ortalığa saçılmasından sonra çıkan yeşil peri tozlarından dökülen pırıltıların etrafı aydınlatıp ısıtması gibi benim hikayem.
Oysa umut ne kadar azdı...Ama gökkuşağının altında beni bekleyen umutlar var.
Bu hikayede bana yer yok mu? Adımı bile koymuşlar benden habersiz.Ne yani sadece senaryoyu okuyup gerekenlerimi yapıcam.Geri ver herşeyimi,çok üzdüler beni hayat sayende.Hayat ben seni üzmedim.
Bu yolculuk nereye doğru gidiyor bilmiyorum.Müsait bir yerde durayım artık.Madem bu kadar karışık kalabalık yollardan geçmişken eve gidip sıcak yatağıma girip sevdiğim kitaplardan birini alıp kahvemi içme zamanım gelmiştir demekki.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder