3 Aralık 2011 Cumartesi

Hey! I don't know much about guns but I,I've been shot by you

Durum itibariyle belkide beni en rahatlatacak şet blog yazmak olacaktır. İş çıkışı eve geldiğimden beri ne kendimi yemeğe verdiğim ne banyoda saatlerce oyalandığım ne tv'de zaman kaybedip ne de diziportta takıldığım kaldı.Bugün onsuz kaldığım ilk gündü, onunda evinden sevdiklerinden uzakta belkide hiç seçmek istemediği, kalmak istemediği bir yerde oluşunun ilk günüydü.
Başka zaman boyutlarında mıdır insanların sadece istediğini seçmesi istediğini yapması? Burada başarılı bir öğrenci olmak zorundasın geleceğin iyi olsun diye, başarılı bir puanlaman olduysa en iyi bölümü seçmek zorundasın, ha kendi hayatın yetmedi bide işin gücün yoksa hayatında 1 seneyi abuk subuk askerlik zırvalarıyla harca gitsin.Gene istemeden zorla...Evet çok kızgınım, ülkeme , diretilen bunca acımasız kurallara,zorunluluklara, kağıtlara, belgelere, sertifikalara, her şeye.Beynimden yaşadığım topraklar hakkında o kadar kötü kızgın şeyler geçiyor ki söyleyemiyorum, söylemeye çalışınca da çok üzülüyorum.
Böyle filmler de olur ya çok güzel bir çiftlerdir, bütün eğlencelerde beraberlerdi , zorlu sınav zamanları birbirlerine destek olurlar, en güzel zamanlarda birbirlerinin yanındadırlar, balolar kep törenleri ailelerle tanışmalar yapılır, kız çocuğun her şeyidir, çocuk da kızın.Bu film şeridi eminim gözlerinizde canlanıyor dur. Hani böyle parça parça her sahneden küçük kareler geçer, güzel fotoğraflar vardır, sonra birden yavaşlar. Ayrılmaz ikilinin arasına mesafeler girer, kurallar, dayatmalar, diretmeler, zorunluluklar, yeşil üniformalar ve bir sene girer.Ya da film tam tersi olur, zorlu bir ilişki uzun uzadıya anlatılır o araya giren ayrılık zamanı hooooop diye bitiverir. 
Biz çok güzel başladık , çok güzel de devam ediyoruz.Anlatılacak pek de enteresan entrikalı filmlere konu olacak bir  durum yok, sadece huzur var.Buda günümüz sinemasına pek bir sıkıcı kaçar. Nitekim de o güzel kareler 2 sene olarak hızlı mı hızlı geçip gidiverdi ve şuan sahnenin yavaşlamasını hiç istemiyorum ama inanın bu ilk gün çoook yavaş geçti.
Birazdan uyuyacağım ve beraber oluşumuzdan bu yana ilk defa gece gözlerimi sevgi sözcükleriyle kapayamayacağım . Bir önceki senelerde olduğu gibi evrene seslenmenin kolay bir yolu varsa internetteki bloglarımı yazdığım kanaldan geçiyorsa, bütün şans ondan yana olsun, çok rahat olsun, yemeklerin en güzel kısımları onun şansına gelsin, insanların en düzgünü onun karşısına çıksın ve soruların en kolayını o cevaplasın ve hızlıca benim yanıma gelsin.Şu benim zaman zaman inandığım secret olayı varsa tekrar yüzünü bu bir ay içinde göstersin.
''İyi geceler bebeğim,Rüyanda beni gör, sende bende''


PS: spongie senin gibi kokuyor=))

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder